الهام باباخانی

elham-babakhani2 — Thu, 17 Jul 2008 10:04:28 GMT

پدر

خوشه ي گندمي

روييده بر زمين سفره ام

ستوني زير چتر بلاگير

اي پدر

اي نام ات

اصالت پاكي ريشه ام

و دست هايت

بوسه گاه تلاشي حلال

مانا و مقدسي

چون ديرينگي امنيت

در خانواده ي انسان

elham-babakhani2 — Sat, 12 Jul 2008 04:46:18 GMT

روبان قرمز

نمي دانم چند بار " روبان قرمز "‌ را ديده ام !‌ همان فيلم ساخته ي "‌حاتمي كيا "‌ كه فقط سه بازيگر دارد .

" مرزها همه شوخي اند ، محبوبه ‌!‌‌ "‌ اين را "‌ جمعه "‌ گفت . همان عاشق افغاني كه با گردني افراشته ، زيبا ترين صحنه ي فيلم را بازي كرد : " مگه نمي گي از مين نمي ترسي ؟ پس بيا !‌ "

خنده ي لب هايش رها بود . چشم هايش شور شادماني داشت . تار حلبي اش را مصمم در آغوش گرفت و از روبان قرمز گذشت . محكم بر ميدان مين پا كوفت ؛ چشم بسته و تار زن . عاشق كه باشي هيچ مين اي زير پاي ات نخواهد رفت . اين را تو گفتي " جمعه " !‌ تمام روز هاي هفته ام را دور ريختي .

بالاي روبان قرمز پا گرفته ام . تار برسينه دارم . ولي هنوز چشم هايم باز است . زخمه كه بر تار بخورد ، پلك هايم فرو خواهد افتاد و روبان قرمز پاره خواهد شد . ميدان مين روبروست . چه كسي از آن به سلامت خواهد گذشت ؟

elham-babakhani2 — Tue, 08 Jul 2008 05:11:18 GMT

ماشين و مسکن به جاي

حق و آزادي

وقتي در مجمع دوم روزنامه نگاران ، كسي در گوشم آهسته گفت كه ماشين و مسكن مهم تر از حق و آزادي است ، تلخ شدم.اين پيروزي شومي بود براي آنان كه انديشه را منزوي مي خواستند و انديشمندان را محتاج . پس هر چه كردم نتوانستم به آن ها بگويم كه :

نامه ي آقاي اشتري ، مسئول فلان تعاوني مسكن در كيفم است كه هيئت مديره ناديده گرفت .

نامه ي علي عنقا ، رابط تامين اجتماعي ، خطاب به هيئت مديره را همراه دارم كه از سال 85 تا كنون تقاضاي ليست متقاضيان بيمه را از آنان كرده است و هنوز به او نداده اند !

بانك اشتغال اعضا كه از سال 84 پيگير آن بودم ، به دليل عدم همكاري هيئت مديره در تامين اطلاعات اعضا نا كام ماند.

صندوق حمايت كانون فرهنگي زنان ناشر(كه عضو هيئت مديره اش هستم ) ، در حاليكه تنها يك سال از موجوديت اش مي گذرد، در شرف تاسيس است ؛ و در انجمن صنفي روزنامه نگاران آزاد تهران ،پس از هفت سال، تاسيس نشده است .

براي برگزاري كلاس هاي آموزشي تخصصي رشته ها و گرايش هاي گوناگون مطبوعاتي و رسانه هاي جمعي با دانشگاه علمي - كاربردي و دفتر مطالعات و توسعه رسانه ها صحبت كردم ولي باز عدم همراهي هيئت مديره ...

يك كتابخانه ي اختصاصي از موضوع مطبوعات و رسانه هاي جمعي براي اعضا گرد آوردم و تراكت آن را توزيع كردم.

كارت رفاه براي برخورداري اعضا از امكانات ورزشي و تفريحي هيچ شد.

مقدمات برخورداري روزنامه نگاران از كارت بهداشت كار را انجام داده بودم ولي...

از سال 84 بر لزوم برخورداري انجمن از يك سايت گفته بوديم . سال 85 مبلغ 250 هزار تومان يكجا به دكتر احمدي ، دبير هيئت مديره پرداخت شد تا ايشان يك سايت آماده به انجمن دهند . اصرار من براي گزينش نيرو از ميان اعضا ي انجمن جهت راه اندازي سايت بي نتيجه ماند و هيئت مديره حاضر به گزينش اعضاي مستعد براي همكاري با سايت توسط من نشد.نتيجه آنكه هنوز هم انجمن سايت ندارد .

با زنان ناشر براي برگزاري يك نمايشگاه كتاب جهت كمك به راه اندازي صندوق حمايت روزنامه نگاران صحبت كرده بودم ! و...

بگذريم ... وقتي هيئت مديره همراه نباشد ، و وقتي طبق اساسنامه هر حركتي بايد با تصويب حد اقل سه نفر از پنج عضو هيئت مديره انجام پذيرد ؛ بي شك نمي توان در انجمني كه هيئت مديره ي آن به فكر مسائلي جز اعضايشان هستند و مي توانند تنها با وعده هاي توخالي و فريبنده كه همتي براي انجام اش ندارند، از كساني كه انديشمندي ، آزادي بيان ، عقيده و حقوق خود را با وعده ي حد اقل هاي يك زندگي معاوضه مي كنند راي بگيرند ، كاري از پيش برد.

كاش عاقل باشم و فكر ادامه اي اين را ه را از سر بيرون كنم .

elham-babakhani2 — Sun, 06 Jul 2008 06:30:18 GMT

پنــــــج پــاره

در اين تاريكي

حرير حركت آهسته ات

مرا مي كشد تا قطره ي فلق

----------------------------------------

به سوي همه جا مي پرم

پر از مفهوم آغازينِ‌ پَر

در ذهن همه ي معلقات آسمان

----------------------------------------

نفيس ترين نشعه ي لذتبخش

در تماس توست

در لمس مهرت

بر پوست ادارك

----------------------------------------

قطره اي خواستم

طوفان نوح باريدي

خاك آلوده ام زير اقيانوس ات پاكيزه شد

پاك

چون آغاز خلقت

---------------------------------------

شكوه اعجاز

مخروط گردباد گونه اي ست

از سينه ي من

تا پهناي سپهر

اندرون قلب چسبيده ام را

تا بلندايش

پر پيچ مي كشد

elham-babakhani2 — Fri, 04 Jul 2008 10:44:57 GMT

کجایی هم قلم ؟ روزت مبارک

هم قلم ، دلم برایت تنگ شد. کجا بودی وقتی بی شرمی شان سنگسارم کرد ! خوب شد دریا دریا خونی را که از خنجر نارفیقان بر گرده ام پاشید ندیدی . گونه هایم سرخ بود. دست هایم از سرمای تنهایی می لرزید .

پتک بردهانم کوفتند.تیغ برزبانم کشیدند.فریاد زدم : " با خود چنین نکنید ! "

پرده ها ضخیم فرو افتاد . گرداب را دیدم . وای بر ما !

دوباره برخاستم : " دروغ می گویند ! " . شلاق پاره ام کرد.

دست بالا بردم : " بگذارید حرف بزنم ! " . ترکه خاموشم کرد.

نعره هایم در سینه فرو ریخت : " نزنید یاران ! "

تمام تنم سرخ شد . حمام خون می گرفتم . گوشه ی خانه ام امن بود . چرا اینجا آمدم ؟

بسوزد پدر عشق که عقلم را ربود. تو برایم نوشتی ، نانم را با مردم کوچه قسمت کنم و آبرویم را برای جماعت خرج کنم . یادت هست ؟

خستگی چشم هایت عاشقم کر د. برای قوز انگشت های دستت می مردم. توی کاغذ ها که غرق می شدی ، دلواپس ات می شدم. چرا نشوم ؟ مگر خود من نبودی ؟

دلت سینه ای می خواست تا رویش سر بگذاری . سینه ی من همیشه پذیرایت بود . ظرفی برای اشگ های بی پناهت .

دلم می خواست من هم بر سینه ات سربگذارم . میان این اعتماد آرامش بگیرم . گرم شوم و در امنیتی نرم بخوابم. ولی خواب ندارم. تمام تنم پر درد و سرد است . کجایی هم قلم ؟ روزت مبارک . روزت مبارک ...

elham-babakhani2 — Thu, 03 Jul 2008 14:16:18 GMT

حرف زدن ممنوع

دومین مجمع عمومی روزنامه نگاران آزاد تهران برگزارشد .اجازه ندادند حرف بزنیم . فکرش را کرده بودیم و از قبل همه ی حرف هایمان را دربرگه هایی به تعداد اعضا کپی گرفته بودیم . نگذاشتند پخش کینم.برگه هارا از ما گرفتند. اینجا انجمن روزنامه نگاران آزاد است ؟ اینجا حرمت گزاران آزادی خانه دارند؟خوش به حال ات " فرخی یزدی " که مخالفانت دهانت را دوختند . اینجا هم صنفانمان ،دهانمان را می دوزند . نمی دانی چه دردی دارد سوزن خودی.

دو دقیقه وقت دادند فقط به عنوان کاندیدا حرف بزنیم . فقط اجازه داشتیم رزومه کاری مان را بگوییم و اگر برنامه ای داریم اعلام کنیم. فقط دو دقیقه بی آنکه حق حرف زدن از سه سال تحمل ستم و سانسور را داشته باشیم .

ساکت ! حرفی از مشکلات و تخلفات زده نشود! لای منگنه گیر کردیم. آدم هایشان را ریخته بودند در جلسه . خوب شد نبودید و ندیدید.

رای شان را گرفتند بعد چلو کباب آوردند و خوردند . سورداده بودند. اگر چشم برزخی داشتید یک دقیقه هم آنجا نمی ماندید. زیر لب گفتم : هر ملتی لایق حکومتی است که دارد !

elham-babakhani2 — Wed, 02 Jul 2008 10:31:19 GMT

مجمع دوم (انجمن صنفی روزنامه نگاران آزاد تهران)

احیا و یا انشقاق

مجمع دوم انجمن صنفی روزنامه نگاران آزاد تهران ۱۳ تیرماه ساعت ۱۰ صبح در خیابان آزادی ، جنب وزارت کار و اموراجتماعی ، مسجد صاحب الزمان برگزار می شود.

مجمع اول به حد نصاب قانونی نرسید و انتخابات هیئت مدیره و بازرسان به مجمع دوم موکول شده است .

این انتخابات سرنوشت انجمن را رقم خواهد زد. اگر پس از هفت سال مدیریت ثابت ، گروه تازه نفس و صادقی مدیریت انجمن را به دست گیرند می توان به احیای انجمن امید داشت در غیر این صورت بی شک تشکیلات دچار انشقاق خواهد شد.

حدود هفت ماه پیش تعدادی از اعضای انجمن گرد هم آمدند تا تشکیلات جدیدی را به وجود آورند ولی این اتفاق تا تشکیل مجمع عمومی به تاخیر افتاد که اگر توانستند انجمن را به سوی قانون مداری و سلامت پیش ببرند و دست باند بازان و منفعت جویان را از آن کوتاه کنند راه دوم را برای برخورداری روزنامه نگاران از یک تشکیلات سالم و پاسخگو فراهم آورند . تشکیلاتی که می تواند ضمن فراهم آوردن امکانات آموزشی و حمایتی ، خدمات رفاهی نیز به اعضای خود بدهد.

طرح کارت بهداشت کار ، کارت رفاه ، بانک اشتغال ، صندوق حمایت ، بیمه ، و عضویت در فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران از جمله اقداماتی است که در این انجمن عقیم ماند .

برای اطلاع بیشتر از مشکلات انجمن نامبرده به وبلاگ" روزنامه نویسان" لینک "پیوند ها" ی همین جا مراجعه کنید .

elham-babakhani2 — Thu, 26 Jun 2008 07:36:18 GMT

روز اوّ ل

كنج خلوت دنيايي آشيانه دارم . كنار دردي سرشار . تو سيرابم كرده اي از خط هاي قرمزي كه ايماني به آن نداري . تو لبريزم كرده اي از بي نگاهي ، وقتي تنها نگاه مجازم از چشم هاي كور برمي خيزد.

آسمانم از سراب ستاره موج مي زند و دلم در حسرت يك گياه ، دشت پرخون است . شرم غم ات مرا به قعر چاه سكوت مي كشد . اينجا تاريك است ، ولي امن . اينجا حضورت در تمام وجودم گناهي ندارد. تو آزادي و من آزاد . مي بينمت كه بي پرده به من لبخند مي زني . مي بينم كه دستت را دوستانه بر شانه ام مي گذاري.

هيچ نامحرمي راه ندارد .فقط محرمان خيرخواه مي آيند. اينجا در چاه سكوت ، آزاد مي دويم . در اين خوشبختي سياه فرو مي رويم . در پنهاني هميشگي . در انكار واقعيت هاي وجودمان .در دروغي حقيرانه و ذليل ، به چشم هايي كه تاب اش را ندارند.

چرا‌؟ اين همه سخاوت زيبايي حيف نيست ؟ خوشبختي ما خرجي ندارد . آفتاب و نسيم و آسمان خرجش را مي دهند . زمين بي تكلفي كه گام هايمان را پذيراست و لبخند ي سوار بر قايق مهر .

قسم به پاكي پرواز ، كه روحمان بي گناه است . جرم اش گم شدگي ست . اگر خانه اش را بيابد ، در كوچه ها ي همه جا نمي چرخد. خدا خواست كه تمام عمر بگردد براي خانه اش. او ناچار است . راه چاره اش را نشانش بده ، اگر بهتري.

در را بگشا . راست گويي را تجربه كن . خواهي نخواهي رنگ چشم هايت مهربان مي شوند . دست خودت نيست . چشم راست گويان خواستني و شيرين نگاه است . رنگ عسل ، رنگ خورشيد ، رنگ الماس هاي كشف نشده دارد.

تو دل بسپار، تا او ديده بگذارد. خانه اش باش تا پاكيزه ات كند ، باغچه هايت را گل بكارد ، گرد طاقچه هايت را بروبد و زمين ايوانت را آب پاشي كند . آن وقت ، شب كه جير جيرك ها برسكوتش تقه مي زنند ، ريسماني بلند بر حياطت نور مي پاشد . انگار هزاران شب تاب از بال هاي پريان برخانه ات مي ريزند . صداي جيرينگ جيرينگ قطره هاي نور را بر خاك آب پاشي شده مي شنوي . پنجره ات را كه مي گشايي ، هوايي خنك گونه هايت را شاداب مي كند ، تو پلك مي بندي وبه سوي آسمان نفس مي كشي. تنفسي عميق و طولاني ، تا انتهاي لايتناهي . تاهمان جا كه حقيقت زاده شد . تانقطه اي كه خط قرمز نبود. تا تولد سفيد . تا روز اول .

elham-babakhani2 — Tue, 24 Jun 2008 06:48:18 GMT

روز زن

روز مادر

روز مقدس لطیف ترین زلال بشر

گرامی باد.

elham-babakhani2 — Sun, 22 Jun 2008 11:59:18 GMT

عکس های جلسه 26 اردیبهشت / با تشکر از بهاره خطیری عزیز

اصلان قزللو

علیرضا آستانه